Bhutan Center inner page header image

ยิงธนู

ยิงธนู (Archering) เป็นกีฬาประจำชาติของภูฏาน นักท่องเที่ยวสามารถลองเล่นกีฬายิงธนูที่ภูฏานได้ เพียงแจ้งกับบริษัทนำเที่ยวให้จัดช่วงเวลาสำหรับกิจกรรมดีๆ นี้ไว้ในโปรแกรมทัวร์ของคุณ

กีฬายิงธนูได้รับความนิยมในภูฏานตั้งแต่ปี1920 ในสมัยรัชกาลที่ 2 และเป็นส่วนหนึ่งในไลฟ์สไตล์ของชาวภูฏานจนมาถึงทุกวันนี้ ในปี1971 ประเทศภูฏานประกาศให้ “ยิงธนู” เป็นกีฬาประจำชาติ เมื่อประเทศภูฏานเข้าร่วมองค์การสหประชาชาติ ก่อนการประกาศใช้ทฤษฎีความสุขมวลรวมประชาชาติ GNH อันโด่งดัง 1 ปี นักกีฬายิงธนูภูฏานเริ่มเข้าร่วมการแข่งขันระดับโอลิมปิคตั้งแต่ปี1984 แต่สนามยิงธนูของภูฏานแตกต่างจากสนามกีฬาสากลด้วยสภาพบรรยากาศของภูมิประเทศเป็นที่สูง การเล่นกีฬายิงธนูเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของชาวภูฏานที่เกิดขึ้นทุกวัน ซึ่งลักษณะการเล่นยิงธนูของภูฏานแตกต่างจากเกมส์การแข่งขันระดับสากล และเป็นเหมือนวัฒนธรรมการเฉลิมฉลอง สำหรับชาวภูฏานถือว่าเป็นความสุขอย่างหนึ่งเลยทีเดียว

archery1

เรียกได้ว่าความรักในกีฬาชนิดนี้เป็นลักษณะเด่นของชาวภูฏาน ผู้ชายภูฏานส่วนใหญ่ไม่มีใครเลยปฏิเสธที่จะยิงธนู หลายคนมีชุดคันธนูและลูกธนูที่มีราคาสูง ธนู Compound ทำจากไฟเบอร์กลาสและลูกรอก ราคาอยู่ระหว่าง 50,000-10,000 งุลตรัม (สกุลเงินภูฏาน) หรือประมาณ 1,600 ยูโร

คณะกรรมกรรมการโอลิมปิคของภูฏานพูดถึงกีฬายิงธนูว่า “ยิงธนูเป็นธรรมเนียมการเฉลิมฉลองของชาวภูฏาน” แม้ว่ากีฬายิงธนูจะมาเป็นกีฬาประจำชาติในปี1971 แต่ความคลั่งไคล้กีฬาชนิดนี้มีมาตั้งแต่ 600 ปีก่อนคริสต์ศักราช เมื่อเจ้าชายแห่งอินเดียได้ครอบครองเจ้าหญิงที่มีสิริโฉมงดงามด้วยการชนะแข่งขันยิงธนู ตั้งแต่นั้นมาลูกธนูและคันธนูก็เป็นความมุ่งหมายในการแข่งขันต่อสู้ของชาวภูฏาน เมื่อเวลาผ่านไปจนถึงยุคแห่งความสงบสุข ชาวภูฏานก็ยินดีให้การยิงธนูเป็นสัญลักษณ์ของการเฉลิมฉลองและการแข่งขัน

ทุกหมู่บ้านในภูฏานมีสนามกีฬายิงธนู เทศกาลหรืองานเฉลิมฉลองใดๆ จะสมบูรณ์แบบได้หากขาดการยิงธนูและระบำหน้ากาก วัฒนธรรมการแข่งยิงธนูระหว่างหมู่บ้านนำมาซึ่งเกียรติยศ ความภูมิใจและรางวัล วัฒนธรรมนั้นก็ยังคงดำเนินมาจนถึงปัจจุบัน ทั่วไปแล้วที่ภูฏาน เป้ายิงธนูจะอยู่ไกล 145 เมตร นักยิงธนูยิงลูกธนู 1 คู่ต่อ 1 เป้า หากยิงได้เข้าเป้าจะเต้นรำเพื่อแสดงความดีใจ แม้ว่าลูกศรและคันธนูตามแบบวัฒนธรรมภูฏานดั้งเดิมจะทำจากไม้ไผ่ แต่การแข่งขันส่วนใหญ่ในปัจจุบันใช้ธนู Compound ที่ทันสมัยจากสหรัฐอเมริกา เพื่อให้สอดคล้องกับวัฒนธรรมยิงธนูของชาวภูฏาน คันธนูนำเข้าจากอเมริกาจะไม่มีศูนย์เล็งธนูที่ใช้เทคโนโลยีขั้นสูงและ Release หรือชุดลั่นไกธนูทั่วไปที่ใช้กับคันธนู Compound แม้ว่าทั่วไปแล้ว จะใช้ธนู Compound ส่วนใหญ่ แต่นักยิงธนูหรือผู้ฝึกกีฬายิงธนูบางคนในสมาพันธ์กีฬายิงธนูภูฏานเลือกใช้ธนูRecurve เพราะมีความเป็นสากล และนักยิงธนูภูฏานหลายคนมีความหวังว่าจะไปให้ถึงการแข่งขันยิงธนูในกีฬาโอลิมปิค

ในวัฒนธรรมภูฏาน ผู้ยิงธนูสวมรองเท้าผ้าใบ และถุงเท้ายาวถึงเข่าเหมือนกับที่แต่งชุดประจำชาติผู้ชายที่เรียกว่า ชุดโก ชุดยาวคลุมเข่าและมีสายคาดเอว ถ้ายิงธนูเข้าเป้าจะได้ผ้าสีมาผูกไว้กับสายคาดเอวนั้น ไม่มีนักกีฬายิงธนูคนไหนในภูฏานไม่เต้นรำ การเต้นรำแสดงถึงชัยชนะเมื่อยิงธนูเข้าเป้า แต่ละทีมมีกองเชียร์เต้นรำและนักร้องของทีม ไม่ได้เพียงแค่เต้นรำเพื่อเชียร์ทีมตัวเองเท่านั้น แต่เต้นรำทำลายสมาธิฝ่ายตรงข้ามด้วย ทุกครั้งที่ทีมได้แต้ม จะมีเสียงโห่ร้องดีใจ

archery2

“เวลาพวกเราเล่นกีฬายิงธนู มันไม่ได้เป็นเพียงกีฬา ผู้ยิงธนูมีส่วนร่วมในการร้องเพลงและเต้นรำ สมาชิกในครอบครัวมีส่วนร่วมในกีฬานี้ มันจึงเป็นการเข้าสังคมอย่างหนึ่งของเรา” คินซัง ดอร์จิ ประธานสมาพันธ์กีฬายิงธนูภูฏานกล่าวไว้

ในกีฬาโอลิมปิค แฟนคลับกีฬายิงธนูภูฏานสนุกกับการเชียร์กีฬาโปรดของพวกเขา กีฬายิงธนูรุ่งเรืองขึ้นเรื่อยๆ และมีนักกีฬาหน้าใหม่เพิ่มขึ้นทุกวัน และนี่เป็นเหตุผลที่ เป็นความสุขของชาวภูฏาน ตามทฤษฏีความสุขมวลรวมประชาชาติ ในกลุ่มผู้เล่นธนู

 

ขอบคุณรูปภาพ: Bsmethers, DW Asia, ichef.bbci.co.uk, Traveling Solemates

«

»