Bhutan Center inner page header image

GNH

ความสุขมวลรวมประชาชาติ หรือที่เรียกว่าทฤษฎีความสุขมวลรวมประชาชาติ (Gross National Happiness: GNH) ความคิดดังกล่าวเน้นการพัฒนาเพื่อให้ประชาชนมีความสุขและความพึงพอใจมากกว่าวัดการพัฒนาด้วยผลิตภัณฑ์มวลรวมประชาชาติ ดินแดนแห่งนี้เป็นต้นแบบของสังคมปฐมกาล วัฒนธรรมภูฏาน ประเพณีอันงดงาม และวิถีชีวิตเรียบง่ายท่ามกลางภูมิประเทศอันบริสุทธิ์ ทว่าเมื่อภูฏานต้องเข้าร่วมในชุมชนโลกยุคใหม่และเผชิญหน้ากับการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วของกระแสโลกาภิวัตน์ ดินแดนแห่งนี้ยังคงรักษาสังคมที่เปี่ยมจิตวิญญาณไว้และมีการปรับใช้แนวคิดทฤษฎีใหม่ เช่น Gross National Happiness Indicator ซึ่งเป็นการพัฒนาแนวคิดที่เข้ากับสังคมภูฏานได้เป็นอย่างดี เป็นการคงความบริสุทธิ์แบบดั้งเดิมของสังคมไปพร้อมๆกับการก้าวไปข้างหน้าของภูฏาน

cntraveler_dotcom

แผนพัฒนาประเทศภูฏาน ใช้หลักการ “Four Pillars of Happiness” สี่เสาหลักแห่งความสุข

เสาแรกคือ การพัฒนาทางเศรษฐกิจอย่างยั่งยืน (Sustainable Economic Development) การเข้ามาของระบบทุนนิยมจะให้ความสุขของชาวภูฏานเป็นเกณฑ์ตัดสินว่าดีหรือไม่ดี

เสาที่ 2 คือ การอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมและทรัพยากรธรรมชาติ (Conservation of the Environment) การพัฒนาประเทศไม่ว่าด้านใดก็ตาม ต้องไม่ทำลายความสมดุลระหว่างมนุษย์กับธรรมชาติ ภูฏานดูแลสัตว์ป่าอย่างดีและมีนโยบายปลูกต้นไม้ทดแทน

เสาที่ 3 การส่งเสริมวัฒนธรรมประเพณีประจำชาติ (Promotion of National Culture) รัฐบาลส่งเสริมให้ชาวภูฏานปฏิบัติตามแบบแผนดั้งเดิม เช่น การแต่งกายด้วยชุดประจำชาติ การสร้างที่อยู่อาศัย ศาสนาและให้ความรู้ทางศาสนา ประเพณี วัฒนธรรม ควบคู่ไปกับตำราเรียนวิชาการกับเด็กๆ

เสาที่ 4 ธรรมาภิบาลที่ดี (Good Governance) เน้นให้ชาวภูฏานดำรงชีวิตบนพื้นฐานที่จะช่วยพัฒนาสังคมให้มีคุณภาพ โดยยึดถือหลัก 6 ประการ เช่น ความซื่อสัตย์สุจริต ความมีคุณธรรมจริยธรรม

 

ขอบคุณรูปภาพ: CN Traveler